HABER ARA


GelişmişArama

EN ÇOK OKUNANLAR

Silajlık MISIR yetiştiriciliği


         Mısır, dane üretimi amacı ile geniş alanlarda tarımı yapılan bir bitkidir. Buğday ve çeltikten sonra üçüncü önemli tahıl olan mısır, Orta ve Güney Amerika, Afrika ve Çin’de insanların en önemli besin kaynağıdır. Dünyanın en büyük mısır üreticisi olan ABD’de ise mısır, hayvanların beslenmesinde ve endüstride hammadde olarak kullanılmaktadır. Taneleri insan ve hayvan yiyeceği veya endüstride hammaddesi olarak kullanılan mısır, son 30 yıl içerisinde silaj yemi üretimi için geniş alanlarda yayılarak ekimi yapılan bir üründür.

         Birim alandan çok fazla yeşil aksam üretebilmesi, silaj yapımına uygunluğu, silajın besleme değerinin ve lezzetinin yüksekliği gibi nedenlerle mısır, dünyadaki en önemli silaj bitkilerinden birisi durumuna gelmiştir.

         Silaj yapılan bitkiler arasında mısır, uyum gösterdiği bölgelerde, dekara enerji üretimi açısından en üstün durumdadır. Ayrıca diğer silajlık ürünlere oranla işçiliğinin az olması ve makineli tarıma elverişlilik yönünden de üstündür.

         Mısır silajının diğer baklagil yem bitkilerine göre sadece protein oranı ve mineral madde içeriği düşüktür. Mısır silajının en yakın alternatifi sorgum silajıdır. Ancak, sorgum silajının besleme değeri mısırdan daha düşük, lezzeti de daha azdır. Sorgumun mısıra göre avantajı, kurak ve sıcak koşullarda daha verimli olmasıdır.


SİLAJLIK MISIR ÇEŞİTLERİ

 Silajlık mısır seçiminde olumlu süresi ve verimlilik önemli iki özelliktir. Genellikle yüksek dane verimli hibritler, yüksek kaliteli silajlık mısırlardır. Silajlık hibrit mısırlar, bitki boyu veya yeşil aksam veriminden çok, dekardan elde edilen enerji miktarına göre değerlendirilmelidirler.

Mısırda kuru madde veriminin %60 kadarı daneden gelmektedir. Daneden gelen kuru madde ise yemin besleme değerinin ve lezzetliliğini arttırmaktadır. Bu nedenle iri ve bol koçanlı çeşitler silaja uygundur. Ayrıca erkenci çeşitleri seçmeye özen gösterilmelidir.

BİTKİSEL ÖZELLİKLER

Mısır, iyi gelişmiş bir kök sistemine sahiptir. İlerkeyen devrelerinde, toprak üstü boğumlardan destek kökler çıkabilir. Mısır saplarının içi, öz ile doludur. Boy, çeşitlerine göre 1,5-2 m’den 5-6 m’ye kadar değişebilir. Her boğumdan bir yaprak çıkar. Genel olarak dane üretimi için ıslah edilen çeşitlerde kardeşlenme görülmez. Bazı silajlık çeşitlerde her gövde de 1-2 koçan bulunur. Tepe püskülü olarak bilinen erkek çiçekler, fazla miktarda çiçek tozu olgunlaştırarak birkaç gün içinde dökerler. Mısır, büyük oranda yabancı döllenen bir bitkidir.

Toprak ve İklim İstekleri:

         Mısır, bir sıcak iklim bitkisidir. Ortalama sıcaklığın 30-35 C olduğu yerlerde çok iyi gelişir. Sıcaklık 15-20 C’nin altına düştüğünde gelişme yavaşlar. Büyüme mevsimi, 150-200 gün olan çeşitlerin yanında, kuzey enlemlerde yetiştirilmeye uygun 90-128 gün içinde olgunlaşan çeşitlerde geliştirilmiştir.

         Mısır, kuraklığa dayanıksız bir bitkidir. Yağışın düzenli olduğu bölgelerde veya sulanabilen alanlarda daha iyi verim alınır. Oransal nemin %60’dan fazla olması iyi bir mısır tarımı için gereklidir.

         Toprak bakımından seçici bir bitkidir. İyi bir mısır toprağı, bitki besin maddelerince zengin, drenajı uygun, tınlı ve tınlı killi yapıda olmalıdır. Aşırı kumlu veya killi topraklarda iyi verim alınamaz. 

Toprak Hazırlığı:

         Ana ürün olarak mısır ekilecek tarlalar, sonbaharda derince sürüldükten sonra, ilkbaharda diskaro veya tırmık çekilerek iyice ufalanmalıdır.

         İkinci ürün olarak mısır ekimi yapılacak tarlalarda ise, ilk ürün kaldırıldıktan sonra, toprak nemli ise doğrudan, yoksa sulandıktan sonra pullukla sürülür. Daha sonra diskaro veya tırmık ile ekim yatağı hazırlanır.

Ekim:

         Ana ürün mısır tarımında ekim, toprak sıcaklığı en az 10 C olduğunda yapılabilir ve tarlada nem olduğu sürece ekime devam edilir.

Gübreleme:

         Mısır, verimli topraklardan hoşlandığı için, toprak iyi ve dengeli bir şekilde gübrelenmelidir. 

         Genel olarak silajlık mısıra, 15-20 kg/da N, 8-10 kg/da P2O5 vermek uygundur. Topraktaki bitki besin maddelerinin durumuna göre bu miktarlar değişebilir. Fosforlu gübrenin tamamı diskaro çekilmeden tarlaya serpilebildiği gibi ekimde tohumla birlikte de verilebilir. Azotlu gübrenin yarısı ekimde, diğer yarısı ise, bitkiler 40-50 cm boylandığında uygulanmalıdır.
          

Sulama:

         Düzenli ve yeterli yağış alan bölgelerde mısırı sulamaya gerek duyulmayabilir. Ancak, yeterli yağış almayan bölgelerde sulama yapılmalıdır. Yurdumuzda Orta ve Doğu Karadeniz Bölgesi dışında mısırı sulamadan yetiştirmek olanaksızdır.

         Mısır, bölgelere ve toprağın yapısına göre, büyüme döneminde 2-5 kez sulanır. Genel olarak sulamalar her çapadan sonra karık usulü yapılır. Mısırın suya en hassas olduğu devre tepe püskülü çıkartmadan bir hafta öncesi ile çiçeklenme arasındaki devredir. Bu dönemde mısırın iyi bir şekilde sulanması verim için gereklidir.

Biçim Zamanı:

         Uygun devrede biçilen mısır, çok iyi silaj bitkisidir. Mısırın silaj üretimi için süt olum devresinde biçilmesi öneriliyordu. Bu dönemde protein oranı ile protein ve kuru maddenin sindirilme oranı yüksektir. Ancak son yıllarda yapılan araştırmalarda hamur olumu döneminde yapılan biçimlerde protein oranının düşmesine karşılık, verim, kuru maddenin sindirilebilirliği ve hayvanlar tarafından tüketimin arttığı görülmüştür.

         Silajlık mısırın, nem oranı % 60-70’e düştüğü dönemde biçilmesi gerekmektedir. Tüm bitkide nem % 65 olduğunda koçan nemi % 48, dane nemi % 44 kadardır. Danenin verime katkısı % 35-40’tır.

         Eğer mısır, erken devrede biçilirse, siloda sızıntı kayıpları yükselir, fermantasyon düzenli sürmez. Çok geç biçilirse, iyi sıkıştırma olmayacağından siloda bol oksijen kalır, aerobik fermantasyon uzun süre devam eder.

         Silajlık mısırın hasat zamanı ile ilgili aşağıda en önemli noktalar başlıklar halinde verilmiştir.

Ø      Koçandaki danelerde çukurlaşma oluşmalıdır.

Ø      Mısır dişinde süt hattı ½ olmalıdır.

Ø      Diş ucunda siyah nokta oluşmuş ise mısırın silajlık dönemi geçmiştir.



Verim:

         Mısırda yeşil ot (hasıl) verimi çeşitlere, bölgeye ve yetiştirme koşullarına göre değişmektedir.

         Normal yerli çeşitlerde verim 5-6 ton/da düzeylerindedir. Yeni hibrit çeşitlerde ise 10 ton/da’a kadar çıkmaktadır.

Bu sayfa 4385 defa görüntülenmiştir.

ANKET

SİZCE İLÇEMİZİN İSMİ ZİKREDİLDİĞİNDE İLK AKLA GELEN, İLÇEMİZE ÖZGÜ OLAN NEDİR?





Tüm Anketler